ဈေးကွက်နှစ်ခု၊ ပစ္စည်းတစ်ခုတည်း- စပါးကောက်ရိုးကို ကောက်ရိုးမှုန့် သို့မဟုတ် ပရီမီယံမှိုအလွှာအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း
ရိတ်သိမ်းပြီးနောက် အစိုဓာတ်စီမံခန့်ခွဲမှု၊ မိုးရာသီအခြောက်ခံခြင်းဗျူဟာ၊ အောက်ခံအဆင့် ဘောလ်သတ်မှတ်ချက်များနှင့် အသေးစားလယ်သမားမှ ကန်ထရိုက်တာအဆင့်အထိ စပါးကောက်ရိုးလုပ်ငန်းများအတွက် ပစ္စည်းကိရိယာများ ရွေးချယ်ခြင်း။
ကမ္ဘာ့အပေါများဆုံး သီးနှံအကြွင်းအကျန်များ — နှင့် ၎င်းကို ထုပ်ပိုးရန်အတွက် စီးပွားရေးအခြေအနေ
ကောက်ရိုးကို ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြားသီးနှံအကြွင်းအကျန်များထက် ပိုမိုများပြားသော ပမာဏဖြင့် ထုတ်လုပ်ပါသည်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စပါးစိုက်ပျိုးမှုသည် နှစ်စဉ် ကောက်ရိုးတန်ချိန် ၆၀၀ မှ ၉၀၀ သန်းအထိ ထုတ်လုပ်ပြီး ယင်းပမာဏသည် ဂျုံကောက်ရိုး၊ ပြောင်းဖူးနှင့် ကြံသကာတို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ပမာဏထက် များစွာ ပိုများပါသည်။ လူသားတို့၏ သုံးပုံနှစ်ပုံကို ကျွေးမွေးသည့် မြစ်ဝှမ်းကြီးများနှင့် မြေနိမ့်လွင်ပြင်များ - ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ မဲခေါင်ဒေသ၊ ထိုင်းနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်၊ တရုတ်နိုင်ငံ ယန်စီနှင့် ပုလဲမြစ်ဝှမ်းများ၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အင်ဒို-ဂင်္ဂါလွင်ပြင်၊ အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ ဆူမားတြားနှင့် ဂျာဗား - စပါးရိတ်သိမ်းပြီးနောက် နှစ်စဉ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စွန့်ပစ်ပစ္စည်းစီမံခန့်ခွဲမှုအကျပ်အတည်းနှင့် စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းများ လက်လွတ်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
စပါးရိတ်သိမ်းပြီးနောက် ကောက်ရိုးများကို လယ်ကွင်းပြင်တွင် မီးရှို့ခြင်းသည် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပြင်းထန်သော လေထုအရည်အသွေး အရေးပေါ်အခြေအနေများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံ ချင်းမိုင်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ကောက်ရိုးမီးရှို့ရာသီတွင် PM2.5 ပါဝင်မှု 200 μg/m³ အထက်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး WHO ၏ ဘေးကင်းသော ကန့်သတ်ချက်ထက် ၁၃ ဆ ပိုများသည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ပန်ဂျပ်-ဟာရီယာနာ ကောက်ရိုးမီးရှို့ပွဲများသည် စတုရန်းကီလိုမီတာ ၄၀၀,၀၀၀ တစ်လျှောက် ဂြိုဟ်တုပုံရိပ်များမှ မြင်နိုင်သော မီးခိုးများကို ဖန်တီးပေးပြီး လေတိုက်ရာ ကီလိုမီတာ ၃၀၀ အကွာရှိ ဒေလီတွင် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ အရေးပေါ်အခြေအနေများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဗီယက်နမ် သဘာဝအရင်းအမြစ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဝန်ကြီးဌာနသည် မဲခေါင်မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသရှိ ကောက်ရိုးမီးရှို့ခြင်းကို ဟိုချီမင်းမြို့တွင် ရာသီအလိုက် PM2.5 ၏ အဓိကရင်းမြစ်အဖြစ် ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ အဓိကပြည်နယ်များတွင် ဒရုန်းစောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် ဂြိုဟ်တုပုံရိပ်များဖြင့် ပြဋ္ဌာန်းထားသော ၂၀၁၄ ခုနှစ် တရုတ်နိုင်ငံ၏ အမျိုးသားအဆင့် မီးရှို့မှုတားမြစ်ချက်သည် ပွင့်လင်းစွာမီးရှို့ခြင်းဖြစ်ရပ်များကို လျှော့ချခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းမရှိပေ။ နိုင်ငံလေးနိုင်ငံလုံးတွင် မီးရှို့မှုဆန့်ကျင်ရေး စည်းမျဉ်းဘောင်သည် တင်းကျပ်လာပြီး ပြစ်ဒဏ်များ၊ လယ်ယာလုပ်ငန်းလိုင်စင်ရပ်ဆိုင်းခြင်း၊ စိုက်ပျိုးရေးထောက်ပံ့ကြေးများ ရရှိမှုလျော့နည်းခြင်းစသည့် ပြဋ္ဌာန်းမှုအကျိုးဆက်များသည် နှစ်စဉ်ပိုမိုသိသာထင်ရှားလာပါသည်။
ကောက်ရိုးပုံသွင်းခြင်းသည် လိုက်နာမှုပြဿနာကို စီးပွားဖြစ်ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးသည်။ စပါးကောက်ရိုးတွင် တူညီသောပစ္စည်း၏ ကောက်ရိုးပုံသွင်းများအတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ကွဲပြားခြားနားသော ဈေးနှုန်းများကို ပေးဆောင်သည့် ကွဲပြားသော စီးပွားဖြစ်ဈေးကွက်နှစ်ခုရှိသည်- မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်ထွက်ပစ္စည်းများနှင့် မှိုစိုက်ပျိုးရေးအလွှာ။ ဈေးကွက်နှစ်ခုလုံးနှင့် တူညီသောကောက်ရိုးပုံသွင်းခြင်းလုပ်ငန်းမှ လိုအပ်သော သတ်မှတ်ချက်များကို နားလည်ခြင်းသည် မည်သည့်စီးပွားဖြစ်စပါးကောက်ရိုးလုပ်ငန်းအတွက်မဆို အစပြုရမည့်အချက်ဖြစ်သည်။ အာရှဈေးကွက်များတစ်လျှောက် မီးရှို့မှုဆန့်ကျင်ရေးစည်းမျဉ်းများနှင့် သီးနှံအကြွင်းအကျန်အသုံးပြုမှုဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာအတွက်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခြုံငုံသုံးသပ်ချက် ဝက်သားအတွက် အဝိုင်းပုံ စည်းစက်နှင့် လေးထောင့်ပုံ စည်းစက် အာရှလယ်ယာစနစ်များနှင့်သက်ဆိုင်သည့် အကြွင်းအကျန်စီမံခန့်ခွဲမှုပစ္စည်းကိရိယာရွေးချယ်စရာများကိုလည်း လွှမ်းခြုံထားသည်။
ဆန်ကောက်ရိုး၏ ထူးခြားသော အခြောက်ခံခြင်းစိန်ခေါ်မှု- အချိန်ကိုက်ခြင်းသည် အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးသနည်း
ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် အစိုဓာတ် — စတင်ရာနေရာ
စပါးရိတ်သိမ်းချိန်တွင် ကောက်ရိုးသည် အစိုဓာတ် ၅၅ မှ ၇၅၁TP3T အထိရှိပြီး ဂျုံကောက်ရိုးထက် သိသိသာသာပိုမိုစိုစွတ်သည် (ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ၂၅ မှ ၄၀၁TP3T) နှင့် ခြောက်သွေ့သောကောက်ရိုး (၁၈ မှ ၂၀၁TP3T အောက်) သို့မဟုတ် မှိုအလွှာပေးပို့ခြင်း (၁၂ မှ ၁၅၁TP3T) အတွက် ဘေးကင်းသော ကောက်ရိုးစည်းနှောင်မှုအဆင့်ထက် သိသိသာသာမြင့်မားသည်။ ဤမြင့်မားသော အစိုဓာတ်သည် စပါးကောက်ရိုးစည်းနှောင်မှု၏ အဓိကလုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာစိန်ခေါ်မှုဖြစ်သည်။ တရုတ်နှင့် အိန္ဒိယဂျုံရပ်ဝန်းများ၏ နွေရာသီအခြေအနေတွင် ၃ မှ ၅ ရက်အတွင်း အစိုဓာတ်ခြောက်သွားလေ့ရှိသော ဂျုံကောက်ရိုးနှင့်မတူဘဲ စပါးကောက်ရိုးကို အပူပိုင်းနှင့် အပူလျော့ပိုင်းဒေသများ၏ မိုးရာသီရာသီဥတုအခြေအနေများတွင် ရိတ်သိမ်းသည်။ စိုထိုင်းဆမြင့်မားခြင်း၊ နေ့လယ်ခင်းမိုးရွာသွန်းမှု မကြာခဏရွာသွန်းခြင်းနှင့် နေ့စဉ်နေရောင်ခြည်နည်းပါးခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
| ရိတ်သိမ်းပြီးနောက်ရက်များ | မျှော်လင့်ထားသော အစိုဓာတ် | အခြေအနေ | သင့်လျော်သော လုပ်ဆောင်ချက် |
|---|---|---|---|
| ၀–၁ ရက် | ၆၀–၇၅၁TP၃T | စိုစွတ်လွန်းသည် — အသုံးမပြုနိုင်ပါ | ထုပ်မထုပ်ပါနှင့်။ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ဖြန့်ပါ။ |
| ၂–၄ ရက် | ၄၀–၅၈၁TP3T | ခြောက်သွေ့ခြင်း — အနည်းငယ်သာရှိပါသေးသည် | ပါးပါးလှီးထားသော ကောက်ရိုးများအဖြစ် ခြစ်ထုတ်ပါ။ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် လုပ်ပါ။ |
| ၄–၇ ရက် | ၂၀–၃၅၁TP၃T | ပစ်မှတ်နား ချဉ်းကပ်လာခြင်း | တစ်နေ့နှစ်ကြိမ်စစ်ဆေးပါ။ ထုပ်ပိုးစက်ကိုပြင်ဆင်ပါ။ |
| ၆–၉ ရက် ✓ | ၁၄–၂၂၁TP၃T | အကောင်းဆုံး ဝင်းဒိုး | ချက်ချင်း ဘေလ် - ရာသီဥတုပေါ် မူတည်သည် |
| ၁၀–၁၄ ရက် | ၁၀–၁၆၁TP၃T | လက်ခံနိုင်ပေမယ့် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး စတင်မှုတွေ | ၄၈ နာရီအတွင်း ဘောလ် |
| ၁၄ ရက်ကျော် | <၁၂၁TP၃T | ကြွပ်ဆတ်ဆတ်; အရည်အသွေး ဆုံးရှုံးမှု မြန်ဆန်လာခြင်း | အရေးပေါ် ထုပ်ပိုးခြင်းသာ |
အရှေ့တောင်အာရှနှင့် တောင်ပိုင်းတရုတ်နိုင်ငံရှိ မိုးရာသီရိတ်သိမ်းမှုအခြေအနေများ
ဗီယက်နမ်၏ ဒုတိယစပါး (Hè Thu) ကို ဇွန်လမှ သြဂုတ်လအကြားတွင် ရိတ်သိမ်းလေ့ရှိသည်။ ယင်းအချိန်သည် အနောက်တောင်မုတ်သုံရာသီ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ မဲခေါင်မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသရှိ လယ်သမားများသည် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် မိုးရေချိန် ၂၀ မှ ၄၀ မီလီမီတာအထိ တစ်ပတ်လျှင် ၃ ရက်မှ ၅ ရက်အထိ ရွာသွန်းပြီး ပျမ်းမျှနေ့စဉ်နေရောင်ခြည်ရရှိချိန်သည် ၄ နာရီမှ ၆ နာရီအထိ (သြစတြေးလျ သို့မဟုတ် မြောက်အမေရိက နွေရာသီအခြေအနေများတွင် ၈ နာရီမှ ၁၀ နာရီနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက) နှင့် ဆွေမျိုးစိုထိုင်းဆသည် 75% အောက် ရှားရှားပါးပါးသာ ကျဆင်းသည့် ရိတ်သိမ်းမှုအခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ဤအခြေအနေများတွင်၊ ဘေးကင်းသောရာသီဥတုကာလအတွင်း စပါးကောက်ရိုးကို အစိုဓာတ် ၁၈၁TP3T အောက်အထိ လယ်ကွင်းတွင် အခြောက်ခံခြင်းသည် အမှန်တကယ်ခက်ခဲပြီး ပါးလွှာသော လေဝင်လေထွက်စနစ်ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ စပါးခင်းဖြတ်သန်းပြီးနောက် ချက်ချင်းကောက်ရိတ်ခြင်းနှင့် မိုးရွာသွန်းမှုဖြစ်စဉ်များအကြား ၁၂ နာရီမှ ၂၄ နာရီအတွင်း အခွင့်အရေးယူ၍ စည်းနှောင်ခြင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
တရုတ်နိုင်ငံတောင်ပိုင်း၏ စပါးရိတ်သိမ်းချိန်နှောင်းပိုင်း (ဂွမ်ဒေါင်း၊ ဟူနန်နှင့် ကျန်းရှီးပြည်နယ်များတွင် အောက်တိုဘာလမှ နိုဝင်ဘာလအထိ) သည် အေးမြသော်လည်း စိုစွတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အောက်တိုဘာလတွင် မြူနှင့်မြူများကြောင့် ခြောက်သွေ့ချိန်ကို ကြာရှည်စေသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံ အရှေ့မြောက်ပိုင်း ပထမသီးနှံရိတ်သိမ်းချိန် (နိုဝင်ဘာလမှ ဒီဇင်ဘာလအထိ) နှင့် ဒုတိယသီးနှံ (ဧပြီလမှ မေလအထိ) နှစ်ခုစလုံးသည် ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချရသော ခြောက်သွေ့ချိန်ကာလများရှိသည့် ရာသီအကူးအပြောင်းအခြေအနေများတွင် ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဤပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးအတွက်၊ လုပ်ဆောင်ပုံမူမှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်- ရာသီဥတုကာလပွင့်လာသောအခါ ချက်ချင်းကောက်ရိုးများကို စုပုံပါ - ပိုမိုအဆင်ပြေသောအချိန်ကို မစောင့်ပါနှင့်။ မိုးရာသီတွင် စပါးကောက်ရိုးများကို စုပုံခြင်းသည် အချိန်ဇယားဆွဲခြင်းမဟုတ်ဘဲ လိုအပ်ချက်အရ အခွင့်အရေးယူခြင်းဖြစ်သည်။
ဈေးကွက် ၁ — မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်ထွက်ကုန်ကြမ်း- အာဟာရဆိုင်ရာကန့်သတ်ချက်များကို စီမံခန့်ခွဲခြင်း
ဆန်စပါး၏ အာဟာရဆိုင်ရာ လက်တွေ့အခြေအနေ
ကောက်ရိုးသည် အာဟာရအရ အသုံးအများဆုံး သီးနှံအကြွင်းအကျန်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကောက်ရိုးစိမ်းပရိုတင်းသည် ခြောက်သွေ့သောပစ္စည်းများအပေါ် အခြေခံ၍ ၂ မှ ၄၁TP3T အထိ ရှိပြီး ဂျုံကောက်ရိုးထက် နိမ့်ပြီး ထုတ်လုပ်နိုင်သော ကောက်ရိုးလိုအပ်ချက် သိသိသာသာ နိမ့်ကျသည်။ NDF ၆၀ မှ ၇၂၁TP3T နှင့် ADF ၃၈ မှ ၅၀၁TP3T သည် ပစ္စည်း၏ အမျှင်ဓာတ်မြင့်မားပြီး အစာချေဖျက်နိုင်မှု နည်းပါးကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ပြာတွင် ဆီလီကွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် (ဆီလီကာ) ပါဝင်မှု ၈ မှ ၁၄၁TP3T အထိ — အခြားကောက်ရိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်မြင့်မားသည် — အစာချေဖျက်နိုင်မှု အကန့်အသတ်ဖြစ်စေသော အဓိကအချက်ဖြစ်သည်- ဆီလီကာသည် အူမင်အဏုဇီဝများ မဝင်ရောက်နိုင်သော ဆဲလ်နံရံကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်များပတ်လည်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို ဖန်တီးပေးပြီး ဖွဲ့စည်းပုံအရ ကောင်းမွန်သော်လည်း အာဟာရဓာတ် မရရှိနိုင်သော အမျှင်ဓာတ် အပိုင်းအစများကို ချန်ထားခဲ့သည်။
ဤကန့်သတ်ချက်များရှိသော်လည်း၊ ထိုင်း၊ ဗီယက်နမ်၊ အိန္ဒိယနှင့် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံတို့တွင် မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်ငယ်များ၏ ကောက်ရိုးသည် လယ်ယာထွက်ကုန်အချိုးအစားတွင် အမှန်တကယ်နှင့် စီးပွားရေးအရ အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။ ထိုဒေသများတွင် လယ်ယာထွက်ကုန်သည် အများဆုံးနှင့် အသက်သာဆုံးဖြစ်ပြီး အခြားရွေးချယ်စရာမှာ လယ်ယာထွက်ကုန် လုံးဝမပါဝင်ပါ။ မဲခေါင်မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသနှင့် အိန္ဒိယဂင်္ဂါလွင်ပြင်ရှိ နို့စားနွားနှင့် မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်ငယ်များအတွက် (တိရစ္ဆာန် ၁ ကောင်မှ ၃ ကောင်အထိသည် အိမ်ထောင်စုပိုင်ဆိုင်မှုများစွာကို ကိုယ်စားပြုသည်) စုစုပေါင်းခြောက်သွေ့သော စားသုံးမှု၏ ၅၀ မှ ၇၀၁TP3T ရှိသော စပါးကောက်ရိုးကို ယူရီးယား သို့မဟုတ် ပရိုတင်းအနှစ် အနည်းငယ်ခွဲဝေပေးခြင်းဖြင့် အစိမ်းရောင်အစာမရရှိနိုင်သည့်အခါ ခြောက်သွေ့သောရာသီတစ်လျှောက်လုံး ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။ စီးပွားရေးအရ နှိုင်းယှဉ်ချက်မှာ စပါးကောက်ရိုးနှင့် အယ်လ်ဖယ်လ်ဖာမဟုတ်ပါ။ စပါးကောက်ရိုးနှင့် ဘာမှမရှိခြင်း၊ သို့မဟုတ် စပါးကောက်ရိုးနှင့် ဝယ်ယူထားသော စီးပွားဖြစ်လယ်ယာထွက်ကုန်သည် တစ်တန်ကုန်ကျစရိတ်၏ ၃ ဆမှ ၅ ဆအထိ ရှိသည်။
စပါးကောက်ရိုးအတွက် ယူရီးယား သန့်စင်မှု — စံအဆင့်မြှင့်တင်မှု
စပါးကောက်ရိုးတွင် ယူရီးယားဖြင့် အမိုးနီးယားဓာတ်ပြုခြင်းသည် ဂျုံကောက်ရိုးကို ယူရီးယားဖြင့် ပြုပြင်ခြင်းထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ လုပ်ဆောင်ကြပြီး စီးပွားရေးအရ ပိုမိုအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စပါးကောက်ရိုး၏ အခြေခံအာဟာရတန်ဖိုးသည် အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် အလယ်အလတ်တိုးတက်မှုပင် ၎င်း၏ အသုံးဝင်မှုအမျိုးအစားကို ပြောင်းလဲစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရေ ၄၀ လီတာတွင် ဖလင်ဖြင့် ပျော်ဝင်စေသော ကောက်ရိုးတစ်တန်လျှင် ယူရီးယား ၃ ကီလိုဂရမ်မှ ၄ ကီလိုဂရမ်အထိ အသုံးပြုပြီး ၂၁ ရက်မှ ၂၈ ရက်အထိ ဖလင်ဖြင့် လုံအောင်ပိတ်ခြင်းဖြင့် ကုန်ကြမ်းပရိုတင်း ၂ မှ ၄၁TP3T အထိ မြင့်တက်စေပြီး NDF အစာချေဖျက်နိုင်စွမ်းကို ၈ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၁၄ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးတက်စေသည်။ ဗီယက်နမ်နှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံတို့တွင် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်တိရစ္ဆာန်များအတွက် ယူရီးယားဖြင့် ပြုပြင်ထားသော စပါးကောက်ရိုးကို ထုတ်လုပ်သည့် အသေးစားလုပ်ငန်းရှင်များအတွက် ယူရီးယားဖြင့် ပြုပြင်ခြင်း၏ ကုန်ကျစရိတ် (တရုတ်နိုင်ငံတွင် တစ်တန်လျှင် ယန်း ၂၅ မှ ၃၅ ခန့်၊ ဗီယက်နမ်နိုင်ငံတွင် တစ်တန်လျှင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၈ မှ ၁၂ ခန့်) နှင့် ၎င်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအစားထိုးသည့် ပရိုတင်းဖြည့်စွက်စာ၏ ကုန်ကျစရိတ်အကြား စီးပွားရေးအရ နှိုင်းယှဉ်ချက်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ယူရီးယားနှင့် ပရိုတင်းဖြည့်စွက်စာ ဈေးနှုန်းအဆင့်များတွင် စပါးကောက်ရိုးဖြင့် အမိုးနီးယားဓာတ်ပြုခြင်း၏ စီးပွားရေးများသည် ဤဈေးကွက်များတွင် အမြဲတမ်းအပြုသဘောဆောင်သည်။
Market 2 — မှိုစိုက်ပျိုးခြင်းအတွက် အောက်ခံအလွှာ- The Premium Channel
မှိုစက်ရုံများက ဆန်ကောက်ရိုးထုပ်များကို အဘယ်ကြောင့်ဝယ်ယူကြသနည်း
စိုက်ပျိုးရေးဇီဝလောင်စာပေါ်တွင် စားသုံးနိုင်သော မှိုစိုက်ပျိုးခြင်းသည် ကောက်ရိုးဖြင့် စည်းနှောင်ထားသော စပါးအတွက် အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုးရှိသော စီးပွားဖြစ်အသုံးချမှုဖြစ်သည်။ အဖြူရောင်ကမာမှို (ပလေရိုတပ်စ် အိုစထရေတပ်စ်), ကင်းမုတ်မှို (P. eryngii) နှင့် ကောက်ရိုးမှို (ဗော်လ်ဗာရီလာ ဗော်လ်ဗာစီယာ) အားလုံးသည် ကောက်ရိုးအောက်ခံပေါ်တွင် ပေါက်ရောက်ကြပြီး ကောက်ရိုးရှိ lignocellulose အပိုင်းအစများကို ၎င်းတို့၏ အဓိကကာဗွန်နှင့် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။ တရုတ်နိုင်ငံသည် တစ်နှစ်လျှင် စားသုံးနိုင်သော မှိုတန်ချိန် ၄၀ သန်းခန့် ထုတ်လုပ်ပြီး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထုတ်လုပ်မှု၏ ၇၀၁TP3T ကျော် ရှိပြီး မှိုအဓိက ထုတ်လုပ်သော ပြည်နယ်များ (ဇီကျန်း၊ ဖူကျန်း၊ ဟီနန်၊ ကျန်းစု၊ ကွမ်တုံ) သည် နှစ်စဉ် အောက်ခံပစ္စည်း တန်ချိန် ဆယ်သန်းခန့်ကို သုံးစွဲကြသည်။
မှိုစက်ရုံများသည် စပါးကောက်ရိုးထုပ်ပမာဏတူအတွက် ကောက်ရိုးထုပ်ဈေးနှုန်း၏ ၁.၅ ဆမှ ၃ ဆအထိ ပေးဆောင်ရပြီး မှိုအထွက်နှုန်းနှင့် ကြီးထွားမှုစက်ဝန်းတစ်ခုလျှင် ညစ်ညမ်းမှုနှုန်းကို တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မှိုစက်ရုံများသည် မှိုမှိုအထွက်နှုန်းနှင့် ကြီးထွားမှုစက်ဝန်းတစ်ခုလျှင် ညစ်ညမ်းမှုနှုန်းကို တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ညစ်ညမ်းသောအထုပ် - ပြိုင်ဘက်မှိုများ သို့မဟုတ် ဘက်တီးရီးယားများသည် မှိုမှိုအမှိုထက် သာလွန်သည် - သည် မှိုအရင်းအနှီး၊ ကာကွယ်ဆေး၊ ပိုးသတ်ခြင်း၏ စွမ်းအင်ကုန်ကျစရိတ်နှင့် စိုက်ပျိုးသည့်စက်ရုံရှိ ထုတ်လုပ်မှုနေရာတို့၏ စုစုပေါင်းဆုံးရှုံးမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စပါးကောက်ရိုးပါဝင်မှု တသမတ်တည်းရှိပြီး မြေဆီလွှာညစ်ညမ်းမှုနည်းပါးသော သန့်ရှင်းခြောက်သွေ့သော၊ မှိုကင်းစင်သော ထုပ်များသည် ခန့်မှန်းနိုင်သော အထွက်နှုန်းကို ရရှိစေပါသည်။ မြင်သာသောမျက်နှာပြင်မှို၊ မြေဆီလွှာပါဝင်မှု သို့မဟုတ် မညီမျှသော အမှုန်အရွယ်အစားရှိသော ထုပ်များသည် ညစ်ညမ်းမှုအန္တရာယ်ကို ဖန်တီးပေးပြီး အတွေ့အကြုံရှိ မှိုစက်ရုံမန်နေဂျာများသည် ချက်ချင်းသိရှိပြီး ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ကြသည်။
အောက်ခံအဆင့် ဘောလ် သတ်မှတ်ချက်များ
| သတ်မှတ်ချက် | အောက်ခံအဆင့် | ကြမ်းတမ်းသောအဆင့် | Substrate နိမ့်ကျခြင်း၏ အကျိုးဆက် |
|---|---|---|---|
| ပို့ဆောင်ချိန်တွင် အစိုဓာတ် | ၁၂–၁၅၁TP၃T | 20% အထိ | ပိုးသတ်ခြင်း မအောင်မြင်ခြင်း၊ မှိုများ အလွန်အကျွံ ပေါက်ဖွားခြင်း |
| မြင်နိုင်သော မှို | လုံးဝသည်းခံမှု | ခြေရာခံခြင်းကို လက်ခံနိုင်သည် | အပြည့်အဝ အသုတ်လိုက် ညစ်ညမ်းမှု |
| မြေဆီလွှာညစ်ညမ်းမှု | <၁–၂၁TP3T | <၆၁TP၃T | ဘက်တီးရီးယား ယှဉ်ပြိုင်မှု၊ အထွက်နှုန်း ဆုံးရှုံးမှု |
| ဘေလ်အလေးချိန်ခံနိုင်ရည် | ±၅၁TP၃T | ±၁၅၁TP၃T | အလိုအလျောက်လိုင်းပြတ်တောက်မှု |
| အမှုန်အမွှားများ တည်ငြိမ်မှု | တစ်ပြေးညီ ကောက်ရိုးအရှည် | ပြောင်းလဲနိုင်သော OK | စီမံဆောင်ရွက်မှု မညီညွတ်မှု |
| ဈေးနှုန်းပရီမီယံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လယ်ယာထွက်ကုန်ကြမ်း | အထက် ၁၀၀–၂၀၀၁TP3T | အခြေခံဈေးနှုန်း | — |
အောက်ခံအဆင့်သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီရန်အတွက် အဆင့်ဆင့်တွင် ကောက်ရိုးများကို ထုပ်ပိုးခြင်းထက် ပိုမိုတင်းကျပ်သော စီမံခန့်ခွဲမှု လိုအပ်ပါသည်။ မြေဆီလွှာပါဝင်မှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မြက်ပင်များထက် မြေမျက်နှာပြင်အထက် ၈ စင်တီမီတာမှ ၁၀ စင်တီမီတာအထိ ပစ်ကပ်တိုင်များဖြင့် ထုပ်ပိုးရမည်။ ကောက်ရိုးအစိုဓာတ်ကို တိုင်းတာသည့် မီတာဖြင့် ၁၄ မှ ၁၅၁TP3T တွင် အတည်ပြုရမည်ဖြစ်ပြီး အာရုံခံကိရိယာဖြင့် မခန့်မှန်းရပါ။ ကိစ္စအားလုံးတွင် ကြိုးပေါ်တွင် အသားတင်ထုပ်ပိုးရန် လိုအပ်ပါသည်။ သိုလှောင်မှုအတွင်း ပြင်ပမှိုပေါက်ဖွားမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ထုပ်ပိုးပြီး ၃၀ ရက်အတွင်း ထုပ်ပိုးများကို ပို့ဆောင်ရမည် (အောက်ခံစာချုပ်အများစုက ဤအရာကို သတ်မှတ်ထားသည်)။ မှိုစက်ရုံသို့ ညစ်ညမ်းနေသော ထုပ်ပိုးများကို တစ်သုတ်တည်း ပို့ဆောင်ပေးသည် - ကြီးထွားမှုစက်ဝန်း မအောင်မြင်ပါက အောက်ခံတန်ဖိုး ၃ တန်မှ ၅ တန်အထိ ပျက်စီးစေသည် - စီးပွားဖြစ်ထောက်ပံ့မှုဆက်ဆံရေးကို အဆုံးသတ်ရန် လုံလောက်ပါသည်။
မှိုစက်ရုံဝယ်သူများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်းနှင့် ချဉ်းကပ်ခြင်း
တရုတ်နိုင်ငံ၏ မှိုအဓိကထုတ်လုပ်သော ပြည်နယ်များတွင် မှိုစက်ရုံမှရရှိသော အောက်ခံပစ္စည်းဝယ်ယူသူများကို လမ်းကြောင်းသုံးခုအနက် တစ်ခုခုမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်လေ့ရှိသည်- စက်ရုံဝယ်ယူရေးဌာနသို့ တိုက်ရိုက်ဖုန်းခေါ်ဆိုခြင်း (စက်ရုံကြီးအများစုတွင် အများပြည်သူသိရှိနိုင်သော ဝယ်ယူရေးအဆက်အသွယ်ရှိသည်)၊ ခြံများစွာမှ အောက်ခံပစ္စည်းထောက်ပံ့မှုကို စုစည်းပေးသော စိုက်ပျိုးရေးပစ္စည်းသမဝါယမများမှတစ်ဆင့် သို့မဟုတ် ဒေသခံစိုက်ပျိုးရေးပြုပြင်ထုတ်လုပ်သည့် ဝယ်ယူသူများ၏ လမ်းညွှန်ချက်များကို ထိန်းသိမ်းထားသော ခရိုင်အဆင့် စိုက်ပျိုးရေးတိုးချဲ့ရေးရုံးများမှတစ်ဆင့်။ ဗီယက်နမ်၏ မှိုကဏ္ဍသစ် (လမ်ဒုံပြည်နယ်နှင့် ဟိုချီမင်းမြို့၏ ဆင်ခြေဖုံးဒေသများတွင် အာရုံစိုက်သည်) တွင် အောက်ခံပစ္စည်းထောက်ပံ့ရေးဆက်ဆံရေးများသည် အသစ်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုကွဲပြားသည် - အောက်ခံပစ္စည်းဝယ်ယူသူများကို အမျိုးသားမှိုစိုက်ပျိုးရေးအသင်း သို့မဟုတ် ပြည်နယ်စိုက်ပျိုးရေးဌာနမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ရန် ပိုမိုဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။
ပစ္စည်းကိရိယာရွေးချယ်မှု- လယ်ယာစကေးနှင့် ကိုက်ညီသော ကောက်စက်အရွယ်အစား
စပါးကောက်ရိုးထုပ်ပိုးခြင်းသည် အလွန်ထူးခြားသော လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုအတိုင်းအတာအမျိုးမျိုးကို လွှမ်းခြုံထားသည် - တစ်ရက်တာအလုပ်အတွက် ငှားရမ်းထားသော ထုပ်ပိုးစက်တစ်လုံးပါသည့် ဗီယက်နမ်အသေးစားလယ်သမား ၂ ဟက်တာမှ ၃ ဟက်တာအထိမှ နှစ်စဉ်အလွှာစာချုပ်များအောက်တွင် မှိုစက်ရုံငါးရုံကို ဝန်ဆောင်မှုပေးသည့် ဟက်တာ ၅၀၀ ရှိသော တရုတ်ကန်ထရိုက်တာအထိ။ ပစ္စည်းကိရိယာဆုံးဖြတ်ချက်သည် နှစ်စဉ်ပမာဏနှင့်သာမက ရာသီအလိုက်ပြင်းထန်မှုနှင့်လည်း ကိုက်ညီရမည်- အာရှမြေနိမ့်ဒေသရှိ စပါးကောက်ရိုးကို ၂ ပတ်မှ ၃ ပတ်အတွင်း စုစည်းရိတ်သိမ်းပြီး ရာသီဥတုမည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ နှစ်စဉ်ပမာဏတစ်ခုလုံးကို ဤအချိန်အတွင်းတွင် စီမံဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ထုပ်ပိုးစက်၏ ထုတ်လုပ်မှုပမာဏသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး စိုက်ပျိုးသောသီးနှံများထက် စပါးကောက်ရိုးအတွက် ပိုမိုအရေးကြီးသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချိန်ဇယားဆွဲနိုင်စွမ်းသည် စက်စွမ်းရည်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အသေးစားလုပ်ငန်းရှင်များအတွက် (ရာသီအလိုက် ၂ ဟက်တာမှ ၁၅ ဟက်တာအထိ)၊ 9YG-1.0 အဝိုင်းပုံ ထုပ်ပိုးစက် စပါးကောက်ရိုးများကို ၃၅ မှ ၅၀ မြင်းကောင်ရေရှိသော ထွန်စက် PTO ပါဝါဖြင့် ကိုင်တွယ်ပြီး လက်ဖြင့် သို့မဟုတ် ရှေ့တွင်တင်စက်ငယ်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ရန် သင့်လျော်သော အချင်း ၀.၈ မှ ၁.၀ မီတာရှိသော ကျစ်လစ်သော ကောက်ရိုးများကို ထုတ်လုပ်ပေးသည်။ ဤပုံစံသည် ဗီယက်နမ်နှင့် တရုတ်နိုင်ငံတောင်ပိုင်းရှိ လယ်သမားငယ်များ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးဒေသများတွင် လယ်သမားငယ်များ ကောက်ရိုးများကို ထုပ်ပိုးရန်အတွက် စံနှုန်းဖြစ်သည်။ အလတ်စားလုပ်ငန်းများ (ရာသီအလိုက် ၁၅ မှ ၈၀ ဟက်တာ) နှင့် စီးပွားဖြစ် ကန်ထရိုက်တာလုပ်ငန်းများအတွက် 9YG-1.25A ပြောင်းလဲနိုင်သော အခန်းပါ အဝိုင်းပုံ စည်းစက် ဘောလ်အလေးချိန် တသမတ်တည်းဖြစ်မှုသည် စာချုပ်သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည့် substrate-grade ထောက်ပံ့ရေးစာချုပ်များအတွက် လိုအပ်သော ပိုမိုမြင့်မားသော throughput၊ တသမတ်တည်း bale အချင်းနှင့် chamber pressure control ကို ပေးစွမ်းသည်။ ၎င်းတို့၏ automated processing lines အတွက် ဘောလ်အချင်း ၁.၀ မှ ၁.၁ မီတာကို သတ်မှတ်ထားသော substrate ဝယ်ယူသူများအတွက်၊ 9YG-1.0 သတ်မှတ်ချက် bale format ကို စာချုပ်အရ မကြာခဏ လိုအပ်ပါသည်။
ယူရီးယားဖြင့် ကုသထားသော အချဉ်ဖောက်ထားသော စပါးကောက်ရိုး သို့မဟုတ် silage film ဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော substrate bales များကို ထုတ်လုပ်သည့်နေရာတွင် - အစိမ်းကောက်ရိုးအစား ကြိုတင်အချဉ်ဖောက်ထားသော substrate ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်များတွင် တိုးပွားလာနေသော application တစ်ခု - 9YCM-850 ထုပ်ပိုးဖလင်ထုပ်ပိုးစက် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အောက်ဆီဂျင်မဲ့ ကုသမှုအတွက် လိုအပ်သော silage film ၆ လွှာမှ ၈ လွှာအထိ အသုံးပြုပြီး ပမာဏများသော bale ထုပ်ပိုးသည့်နေ့များတွင် အလွှာအရေအတွက် တသမတ်တည်းရှိစေရန် programmable revolution control ပါရှိသည်။
လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု စစ်ဆေးရမည့်စာရင်း- စပါးကောက်ရိုးအိတ်တိုင်းကို မှန်ကန်စွာ သိမ်းဆည်းခြင်း
စပါးရိတ်သိမ်းပြီး ၃ ရက်အကြာတွင် လယ်ကွင်းကို လမ်းလျှောက်ပြီး စပါးခင်းအောက်ခြေတွင် စမ်းသုံးကြည့်ခြင်းဖြင့် စပါးခင်းအစိုဓာတ်ကို အကဲဖြတ်ပါ။ ၂၅၁TP3T အထက်တွင် သိသိသာသာရှိနေပါက အခြောက်ခံမှုမြန်ဆန်စေရန်အတွက် စပါးခင်းကျယ်ထဲသို့ ကောက်ရိုးဖြင့် လှိမ့်ပါ။ အောက်ခြေတွင် ၂၂၁TP3T အောက်ရောက်နေပါက ၂၄ နာရီအတွင်း ဖြန့်ကျက်ရန်အတွက် ထုပ်ပိုးသည့်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ပါ။
စပါးခင်းမြေဆီလွှာများသည် နူးညံ့သောဖွဲ့စည်းပုံရှိပြီး ကောက်ယူစဉ် မျက်နှာပြင်နှောင့်ယှက်မှုဖြစ်လွယ်သည်။ မြေဆီလွှာသည် ကောက်ရိုးထဲသို့မဝင်စေရန် စံထက် ሽባအမြင့် (မြက် silage အတွက် ၅ စင်တီမီတာ) လိုအပ်ပြီး မြေဆီလွှာညစ်ညမ်းမှုသည် သည်းခံနိုင်စွမ်းမရှိသော ချို့ယွင်းချက်ရှိသည့် substrate-grade ထုတ်လုပ်မှုအတွက် အထူးအရေးကြီးပါသည်။
စပါးကောက်ရိုးသည် မညီမညာခြောက်သွေ့သည် — အောက်ခံအလွှာမစမီ ၄ နာရီမှ ၈ နာရီအတွင်း မျက်နှာပြင်သည် အစိုဓာတ်ကို ရောက်ရှိသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုစီစတင်မီ မြက်ခင်းပြင်အောက်ခြေအဆင့်တွင် စမ်းသပ်အမှတ် ၃ ခုမှ ၅ ခုအထိ အမြဲတိုင်းတာသည်။ ပစ်မှတ်- မြက်ခင်းအတွက် ၁၄ မှ ၁၈၁TP3T၊ အောက်ခံအဆင့်အတွက် ၁၄ မှ ၁၅၁TP3T။
စပါးကောက်ရိုးကောက်ရိုးများသည် မြက်ကောက်ရိုးကောက်ရိုးများထက် ပေါ့ပါးပြီး နိမ့်ကျလေ့ရှိသည်။ အလွန်အကျွံမြန်နှုန်းကြောင့် ကောက်ရိုးများ ကောက်ရိုးလွဲချော်ခြင်း သို့မဟုတ် မညီမညာသိပ်သည်းဆကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ တစ်နာရီလျှင် ၄ ကီလိုမီတာမှ ၇ ကီလိုမီတာအထိ တသမတ်တည်းရှိပြီး လယ်ကွင်းတစ်လျှောက် ကောက်ရိုးအလေးချိန်ပြောင်းလဲမှုအတွက် ချိန်ညှိပါ။
ပိုက်ကွန်ထုပ်ပိုးမှုသည် အလိုအလျောက် အောက်ခံထုတ်လုပ်မှုလိုင်းများနှင့် မှိုစက်ရုံ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်များ လိုအပ်သည့် တသမတ်တည်းရှိသော ထုပ်အချင်းကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။ ၎င်းသည် သယ်ယူပို့ဆောင်စဉ်အတွင်း ထုပ်ပုံပျက်ခြင်းအန္တရာယ်ကိုလည်း လျော့နည်းစေပြီး ၎င်းသည် ၁.၀ မီတာရှိသော ထုပ်များကို အဝိုင်းထုပ်ကိုင်တွယ်သည့် စက်ပစ္စည်းများနှင့် မကိုက်ညီသော ဘဲဥပုံဖြတ်ပိုင်းများအဖြစ် ပုံပျက်စေနိုင်သည်။
မှိုအလွှာဝယ်ယူသူများသည် ခြေရာခံနိုင်မှုဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများ — ရိတ်သိမ်းသည့်ရက်စွဲ၊ စိုက်ခင်းအထောက်အထား၊ ထုပ်ပိုးချိန်တွင် အစိုဓာတ် — ပိုမိုလိုအပ်လာပါသည်။ ရိုးရှင်းသောမှတ်တမ်း (ရက်စွဲ၊ စိုက်ခင်း၊ ထုပ်အရေအတွက်၊ တိုင်းတာထားသော အစိုဓာတ်) ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက အသုတ်လိုက်ပို့ဆောင်ပြီး စက်ရုံတွင် စစ်ဆေးသည့်အခါ အငြင်းပွားမှုများကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။
အဖြစ်များသော အမှားများနှင့် အရည်အသွေး ပျက်ကွက်မှုများ
စပါးကောက်ရိုးသည် အခြောက်ခံခန်းတွင် သိပ်သည်းပြီးစိုစွတ်သောအစုအဝေးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးပြီး aerobic အခြေအနေများကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ပါ - စိုစွတ်သောပစ္စည်းရှိ အဏုဇီဝလှုပ်ရှားမှုသည် အောက်ဆီဂျင်ကို စားသုံးပြီး အပူကို ထုတ်လွှတ်သည်နှင့်အမျှ ၂၄ နာရီအတွင်း အပူစတင်ပေးပါသည်။ ၃ ရက်မှ ၅ ရက်အတွင်း အူတိုင်အပူချိန် ၆၀°C ကျော်လွန်ပြီး thermophilic မှိုပေါက်ဖွားမှုကို စတင်ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အခြောက်ခံအိတ်အတွင်းပိုင်းသည် တက်ကြွစွာ မြေဩဇာလုပ်နေစဉ် အခြောက်ခံအိတ်အပြင်ဘက်သည် မပျက်စီးဘဲ ပေါ်လာနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြောက်ခံအိတ်များသည် စီးပွားရေးအရ အသုံးမဝင်ရုံသာမက အခြောက်ခံအိတ်ဖြင့် ဖြေရှင်းရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် ညစ်ညမ်းမှုပြဿနာကို တိတိကျကျ မဖန်တီးဘဲ စွန့်ပစ်ရန် ခက်ခဲပါသည်။
မိုးရွာသွန်းမှုကြောင့် ကောက်ရိုးများကို ကောက်ရိုးတန်းတွင် ကျန်ရှိနေခြင်းသည် ၃၅ မှ ၅၀၁TP3T အထိ ပြန်လည်စိုစွတ်စေပြီး ပြန်လည်အခြောက်ခံရမည်။ နောက်ထပ်မိုးရွာသွန်းရန် ၂၄ နာရီမှ ၇၂ နာရီအထိ လိုအပ်သော မုတ်သုံရာသီအခြေအနေများတွင် ထိရောက်သောအခြောက်ခံချိန်သည် ၆ နာရီမှ ၁၄ နာရီအထိသာ ရှိနိုင်သည်။ ရရှိနိုင်သောအချိန်အတွင်း အခြောက်ခံမှုကို အများဆုံးဖြစ်စေရန် မိုးရွာသွန်းပြီးနောက် ကောက်ရိုးတန်းကို ချက်ချင်းပြန်လည်ထုတ်ယူပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် မလုပ်ဆောင်သော လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ပြန်လည်စိုစွတ်စေခြင်းနှင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအခြောက်ခံခြင်း သံသရာသို့ မြင့်တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဘေးကင်းသောအစိုဓာတ်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသောနေရာတွင် စုပုံရန် လိုအပ်ပါသည်။ ရိတ်သိမ်းရာသီအတွင်း နောက်တစ်နေ့တွင် ဖြန့်ကျက်ရန်အတွက် ဂိုဒေါင်တွင် မသိမ်းဆည်းဘဲ ချက်ချင်းရရှိနိုင်သော ကောက်ရိုး သို့မဟုတ် မြက်ခင်းစက်တစ်ခုရှိခြင်းသည် မိုးရာသီစပါးရိတ်သိမ်းမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုလိုအပ်ချက်ဖြစ်သည်။
မှိုစိုက်ပျိုးရေးစက်ရုံသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော စပါးကောက်ရိုးပုံများပေါ်ရှိ မျက်နှာပြင်မှိုများကိုပင် အတွေ့အကြုံရှိ စပါးကောက်ရိုးမန်နေဂျာများက တွေ့ရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် လက်ခံခြင်းမပြုမီ စပါးကောက်ရိုးပုံမျက်နှာပြင်နှင့် အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးကြသည်။ စက်ရုံသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော မှိုတက်နေသော စပါးကောက်ရိုးပုံ တစ်သုတ်တည်းသည် ပိုးသတ်ခန်းပတ်ဝန်းကျင်ကို ညစ်ညမ်းစေပြီး အခြားပေးသွင်းသူများထံမှ နောက်ဆက်တွဲ သန့်ရှင်းသောအသုတ်များသို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော မှိုမျိုးစေ့များ ပျံ့နှံ့သွားစေနိုင်သည်။ စပါးကောက်ရိုးဝယ်ယူသူများသည် ပေးသွင်းသူ၏ အရည်အသွေးမှတ်တမ်းများကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး တစ်ကြိမ်ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက် ၆ လမှ ၁၂ လအထိ ထောက်ပံ့ရေးအစီအစဉ်မှ ဖယ်ထုတ်ခံရလေ့ရှိသည်။
မှိုအောက်ခံထောက်ပံ့ရေးသည် ညှိနှိုင်းထားသောကုန်စည်မဟုတ်ဘဲ သတ်မှတ်ချက်ဆိုင်ရာလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဈေးနှုန်းများကို နှစ်စဉ်စာချုပ်များတွင် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီး ဘောလ်သတ်မှတ်ချက်၊ နှစ်စဉ်ပမာဏကတိကဝတ်နှင့် ပို့ဆောင်မှုအချိန်ဇယားတို့အပေါ် အခြေခံသည်။ သတ်မှတ်ချက်နှင့်ကိုက်ညီသော ဘောလ်များဖြင့်ရောက်ရှိလာခြင်းသည် စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသောစျေးနှုန်းကိုရရှိပြီး သတ်မှတ်ချက်အောက်ရှိ ဘောလ်များဖြင့်ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ငြင်းပယ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကုန်ကျစရိတ်ထက်ကျော်လွန်နိုင်သည့် လျှော့စျေးကိုရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ပို့ဆောင်ပြီးနောက်မဟုတ်ဘဲ ဘောလ်များထုပ်ပိုးသည့်ရာသီမတိုင်မီ သတ်မှတ်ချက်နှင့်စျေးနှုန်းကို ညှိနှိုင်းပါ။
အမေးများသောမေးခွန်းများ
ကျွန်ုပ်တို့အဖွဲ့နှင့် သင့်စပါးကောက်ရိုးပုံးလုပ်ငန်းကို ဆွေးနွေးပါ။
သင့်ရဲ့ ရိတ်သိမ်းဧရိယာ၊ ပစ်မှတ်ဈေးကွက် (စပါးခင်း သို့မဟုတ် မှိုအလွှာ) နဲ့ ရရှိနိုင်တဲ့ ထွန်စက်မြင်းကောင်ရေကို ပြောပြပါ — သင့်ရဲ့ စပါးကောက်ရိုးအစီအစဉ်အတွက် သင့်တော်တဲ့ ထုပ်ပိုးစက်နဲ့ ထုပ်ပိုးစက် ပေါင်းစပ်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ပေးပါမယ်။
